Momento - FUKUSHIMA by WASINBUREE SUPANICHVORAPARCH

FUKUSHIMA

by WASINBUREE SUPANICHVORAPARCH

 

ผมไม่เคยไปที่เมืองนี้มาก่อน ไม่เคยมีภาพของเมืองนี้เลยในหัวเลย นอกจากสิ่งที่เห็นในภาพข่าวของเหตุการณ์ช่วงปี 2554 แต่โชคดีที่เมื่อฤดูหนาวต้นปีที่แล้วผมได้มีโอกาสไปเยือนเมืองนี้เป็นครั้งแรก อันที่จริง ผมไม่เคยชอบฤดูหนาวหรือหิมะเลยไม่ว่าที่ไหน โดยเฉพาะที่นี่ซึ่งผมกลัวว่ามันจะหดหู่และมีแต่บรรยากาศที่หม่นหมอง...แต่มันกลับไม่ใช่อย่างที่คิด ในทุกๆ ที่ที่ไป มันกลับทำให้ผมต้องหยุดเกือบจะทุกๆ ก้าวเพราะภูมิทัศน์ จังหวะการตั้งของภูเขา ต้นไม้ หรือธรรมชาติที่เป็นอยู่ มันเหมือนภาพวาดขนาดใหญ่ที่มองไปมุมไหนมันก็เกิดเป็นแรงบันดาลใจมากมายเหลือเกิน และหลังจากทริปในหน้าหนาวครั้งนั้น ผมก็ได้กลับไปที่นั่นอีก 3 ครั้ง ในทุกๆ ฤดู

 

นอกจากโอกาสที่ได้เห็นสถานที่แปลกๆ และสวยงามแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผมได้เจอผู้คนมากมายที่มีพลังอย่างมหาศาล ผมได้รับมิตรภาพมากมายจากทุกๆ คน ในทุกๆ ที่ ได้เห็นถึงความตั้งใจที่จะนำเสนอ สิ่งที่ตัวเองมี สิ่งที่ตัวเองเป็น สิ่งที่ตัวเองอยากทำที่จะส่งผลต่อความยั่งยืนของชุมชนได้อย่างน่าทึ่ง และนี่คือส่วนหนึ่งของภาพถ่ายที่ผมได้บันทึกในช่วงเวลาที่ผ่านมา ซึ่งแน่นอนไม่มีทางที่ผมจะสามารถเห็นและบันทึกทุกๆ อย่างได้ทั้งหมด แต่ผมพยายามมอง เข้าใจ และรู้สึกกับทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้ได้มากที่สุดและดีที่สุดเท่าที่คนๆ หนึ่งจะทำได้

 

ภาพถ่ายชุดนี้คงแทนกันไม่ได้เลยกับธรรมชาติและความสวยงามจริงๆ ที่ผมได้ไปเห็นมา แท้จริงแล้วผมอยากให้ทุกท่านไปเห็นด้วยตาของตัวเองน่าจะดีที่สุด หรืออย่างน้อยผมก็อยากให้ภาพชุดนี้สร้างแรงบันดาลใจเล็กๆ ให้ใครบางคนเพื่อมีพลังใจที่จะออกเดินทางไปดูความงดงามในรูปแบบที่ตัวเองต้องการ หรือแม้กระทั่งอยากสร้างเป็นแรงบันดาลใจให้คุณได้ออกไปค้นหาและนำเสนอเรื่องราวของชุมชนเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยพลังมหาศาลเหมือนกับกลุ่มคนที่ฟุกุชิมะที่ผมได้ไปเยือนตลอด 4 ฤดูที่ผ่านมา

 


 




Momento - FUKUSHIMA by WASINBUREE SUPANICHVORAPARCH

FUKUSHIMA

by WASINBUREE SUPANICHVORAPARCH

 

ผมไม่เคยไปที่เมืองนี้มาก่อน ไม่เคยมีภาพของเมืองนี้เลยในหัวเลย นอกจากสิ่งที่เห็นในภาพข่าวของเหตุการณ์ช่วงปี 2554 แต่โชคดีที่เมื่อฤดูหนาวต้นปีที่แล้วผมได้มีโอกาสไปเยือนเมืองนี้เป็นครั้งแรก อันที่จริง ผมไม่เคยชอบฤดูหนาวหรือหิมะเลยไม่ว่าที่ไหน โดยเฉพาะที่นี่ซึ่งผมกลัวว่ามันจะหดหู่และมีแต่บรรยากาศที่หม่นหมอง...แต่มันกลับไม่ใช่อย่างที่คิด ในทุกๆ ที่ที่ไป มันกลับทำให้ผมต้องหยุดเกือบจะทุกๆ ก้าวเพราะภูมิทัศน์ จังหวะการตั้งของภูเขา ต้นไม้ หรือธรรมชาติที่เป็นอยู่ มันเหมือนภาพวาดขนาดใหญ่ที่มองไปมุมไหนมันก็เกิดเป็นแรงบันดาลใจมากมายเหลือเกิน และหลังจากทริปในหน้าหนาวครั้งนั้น ผมก็ได้กลับไปที่นั่นอีก 3 ครั้ง ในทุกๆ ฤดู

 

นอกจากโอกาสที่ได้เห็นสถานที่แปลกๆ และสวยงามแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผมได้เจอผู้คนมากมายที่มีพลังอย่างมหาศาล ผมได้รับมิตรภาพมากมายจากทุกๆ คน ในทุกๆ ที่ ได้เห็นถึงความตั้งใจที่จะนำเสนอ สิ่งที่ตัวเองมี สิ่งที่ตัวเองเป็น สิ่งที่ตัวเองอยากทำที่จะส่งผลต่อความยั่งยืนของชุมชนได้อย่างน่าทึ่ง และนี่คือส่วนหนึ่งของภาพถ่ายที่ผมได้บันทึกในช่วงเวลาที่ผ่านมา ซึ่งแน่นอนไม่มีทางที่ผมจะสามารถเห็นและบันทึกทุกๆ อย่างได้ทั้งหมด แต่ผมพยายามมอง เข้าใจ และรู้สึกกับทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้ได้มากที่สุดและดีที่สุดเท่าที่คนๆ หนึ่งจะทำได้

 

ภาพถ่ายชุดนี้คงแทนกันไม่ได้เลยกับธรรมชาติและความสวยงามจริงๆ ที่ผมได้ไปเห็นมา แท้จริงแล้วผมอยากให้ทุกท่านไปเห็นด้วยตาของตัวเองน่าจะดีที่สุด หรืออย่างน้อยผมก็อยากให้ภาพชุดนี้สร้างแรงบันดาลใจเล็กๆ ให้ใครบางคนเพื่อมีพลังใจที่จะออกเดินทางไปดูความงดงามในรูปแบบที่ตัวเองต้องการ หรือแม้กระทั่งอยากสร้างเป็นแรงบันดาลใจให้คุณได้ออกไปค้นหาและนำเสนอเรื่องราวของชุมชนเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยพลังมหาศาลเหมือนกับกลุ่มคนที่ฟุกุชิมะที่ผมได้ไปเยือนตลอด 4 ฤดูที่ผ่านมา